Żaluzje fasadowe linkowe rodzaje uchwytów

Żaluzja fasadowa na prowadnicach linkowych i jej poszczególne komponenty mogą być mocowane na różnego rodzaju uchwytach. Poniżej przedstawiamy najpopularniejsze rozwiązania.
Zastosowanie w żaluzjach fasadowych firmy Aluprof: C50L, C80L, Z90L

Żaluzja fasadowa ma wyprowadzoną estetyczną linkę aluminiową w specjalnym oplocie. Linkę naprężającą mocujemy do podłoża lub do ramy okna/ściany za pomocą uchwytu, który przykręcamy do ramy okna lub fasady budynku. Uchwyt posiada specjalny naciąg sprężynkowy, który zapewnia optymalne naprężenie linki. Lamele żaluzji posiadają specjalne otwory. Linka jest przełożona przez każdy lamel żaluzji.

Prowadnice linkowe żaluzji fasadowych wykonane są ze stali ocynkowanej z oplotem poliamidowym. Ich średnica to 3 mm.

W przypadku gdy montujemy dwie lub więcej żaluzji obok siebie, możemy zastosować jeden uchwyt modułowy, który mocuje dwie linki jednocześnie. Jest to tzw. uchwyt modułowy, powalający na łączenie wielu żaluzji w jedną osłonę.

Zobacz Ofertę Żaluzji

Rysunek techniczny przedstawiający system mocowania i naciągu linki żaluzji fasadowej C50L, składający się z kilku rzutów konstrukcyjnych oraz tabeli wymiarowej. Na arkuszu widoczny jest metalowy kątownik mocujący o grubości 5 mm i szerokości 25 mm z dwoma otworami montażowymi o rozstawie 14 mm, a także rzut boczny elementu o wysokości 30 mm. Centralną część grafiki zajmuje wizualizacja izometryczna mechanizmu naciągowego zamontowanego na szynie, który składa się z wygiętego uchwytu o wysokości 54,8 mm i szerokości 55,2 mm, sprężyny amortyzującej oraz pionowej linki zakończonej tuleją naciągową. Po prawej stronie znajduje się schemat górnego elementu mocującego o kształcie zwężającego się ramienia z wycięciem na linkę, opisanego wymiarami A, B i C. Całość uzupełnia tabela określająca dostępne warianty długości kątowników mocujących, gdzie parametr A przyjmuje wartości od 15 mm do 139 mm, parametr B od 36 mm do 160 mm, a całkowita długość C mieści się w zakresie od 46 mm do 170 mm.

System mocowania linki wraz z naciągiem

Uchwyty naciągu linki występują w 6 różnych zakresach długości w zależności od potrzeb. W przypadku standardowego montażu np. do wnęki okna stosuje się zazwyczaj uchwyt z regulacją 15-36 mm. Jest on wykorzystywany w większości przypadkach. W sytuacjach nietypowego montażu możemy zastosować uchwyty z większą regulacją.

Grafika przedstawia szczegóły montażu ściennego żaluzji fasadowej C80 L z wykorzystaniem systemu linkowego. Po lewej stronie znajduje się wizualizacja zamontowanej żaluzji w kolorze antracytowym z widocznymi prowadnicami linkowymi zamocowanymi do elewacji poniżej linii okna. Środkowa, górna część obrazu to zbliżenie na detal montażowy napinacza linki osadzonego na dedykowanym wsporniku ściennym. W prawym górnym rogu umieszczono rysunek techniczny napinacza fasadowego o średnicy 20 mm i wysokości całkowitej 52 mm, z gwintem M8. Poniżej znajduje się tabela z parametrami wymiarowymi wsporników (oznaczonymi jako A, B, C) dla sześciu różnych wariantów długości: od najkrótszego (A=15, B=36, C=46) do najdłuższego (A=139, B=160, C=170). Ostatnim elementem jest schematyczny rysunek wspornika z naniesionymi liniami wymiarowymi, który pokazuje sposób osadzenia napinacza w podłużnym otworze montażowym.

Montaż kątownika do ściany przy montażu poza wnęką

Rysunek techniczny przedstawia dwa szczegółowe rzuty akcesorium montażowego stosowanego w systemach osłonowych takich jak żaluzje fasadowe, służącego do mocowania i stabilizacji prowadnic linkowych. Po lewej stronie znajduje się widok z przodu uchwytu, który ma formę zwężającego się ku górze elementu o całkowitej wysokości 60 milimetrów. W górnej części elementu widoczne jest pionowe wycięcie o szerokości 12,5 milimetra, które służy do osadzenia linki prowadzącej. Głębokość tego wycięcia wynosi 28 milimetrów, natomiast dolna, lita część korpusu ma wysokość 26 milimetrów. Uchwyt jest mocowany do podłoża za pomocą dwóch śrub lub kołków rozmieszczonych w rozstawie 15 milimetrów. Prawy schemat prezentuje ten sam element w rzucie bocznym, ukazując sposób jego montażu do pionowej powierzchni ściany lub ramy okiennej. Całkowity wysięg uchwytu od płaszczyzny montażu wynosi 60 milimetrów, z czego 6,3 milimetra stanowi grubość podstawy mocującej. Na rysunku zaznaczono parametry wierceń pod kołki rozporowe o średnicy 5 milimetrów, z zachowaniem odległości 12 milimetrów pomiędzy osiami otworów oraz 13 milimetrów od górnej krawędzi podstawy. Precyzyjne wymiarowanie techniczne na białym tle pozwala na dokładne zaplanowanie rozmieszczenia prowadzenia linkowego dla żaluzji fasadowych, zapewniając ich stabilną pracę i odporność na działanie wiatru.

Kątownik mocujący linkę

Grafika przedstawia schemat montażu żaluzji fasadowej C80L do ramy okna z wykorzystaniem prowadzenia linkowego. W lewej części obrazu widoczna jest wizualizacja antracytowej żaluzji zamontowanej w świetle okna, gdzie dolne mocowania linki przytwierdzone są bezpośrednio do profilu ramy okiennej. Środkowy górny kadr pokazuje zbliżenie na szary wspornik kątowy z osadzonym napinaczem, stabilizującym pionową linkę stalową. Po prawej stronie umieszczono rysunek techniczny napinacza fasadowego o średnicy 20 mm i wysokości 52 mm, z gwintem M8. Poniżej znajduje się tabela z zestawieniem wymiarów wsporników dla sześciu wariantów długości (parametry A, B, C), w zakresie od 15 mm do 139 mm dla wymiaru A. Całość uzupełnia rzut techniczny wspornika z naniesionymi liniami wymiarowymi, ilustrujący podłużny otwór montażowy pozwalający na regulację pozycji napinacza względem ramy okna.

Montaż kątownika do ramy okna przy montażu we wnęce

Grafika przedstawia schemat montażu dolnego linki żaluzji fasadowej C80L bezpośrednio do podłoża. Po lewej stronie widoczna jest wizualizacja 3D szarego, cylindrycznego napinacza zamontowanego na poziomej, chropowatej powierzchni, z którego pionowo ku górze wyprowadzona jest stalowa linka prowadząca. W środkowej części obrazu znajduje się zbliżenie na ten sam element w widoku izometrycznym, eksponujące śrubę blokującą linkę. Prawa strona zawiera rysunek techniczny napinacza do montażu podłogowego wraz z wymiarowaniem: górna sekcja posiada średnicę 18 mm i wysokość 20 mm, natomiast dolna część montażowa ma średnicę 14 mm. Na schemacie wyraźnie zaznaczono linią pomocniczą lokalizację otworu na śrubę blokującą, niezbędną do prawidłowego naciągu systemu prowadzenia żaluzji.

Napinacz fasadowy podłogowy

W przypadku montażu prowadnicy linkowej do podłoża, stalową linkę prowadnicy przeprowadza się przez górną część napinacza podłogowego, a następnie delikatnie napina w pionie i przesuwa w górę napinacza, aby zachodziła ok. 5 mm na zamocowaną do podłoża dolną część i blokuje bocznym wkrętem imbusowym. Nadmiar linki należy obciąć, aby wystawała ok. 10 mm poniżej górnej części.

Napinacz fasadowy podłogowy – montaż

Rysunek techniczny prezentuje dwa rodzaje napinaczy linki stosowanych w żaluzjach fasadowych C80: napinacz fasadowy oraz napinacz do montażu podłogowego. Po lewej stronie przedstawiono schemat napinacza fasadowego o cylindrycznym korpusie o średnicy 20 mm i wysokości 37 mm, zakończonego śrubą montażową M8 z nakrętką, co daje całkowitą wysokość elementu wynoszącą 52 mm. Po prawej stronie widoczny jest rzut napinacza przeznaczonego do montażu podłogowego, który posiada wyodrębnioną sekcję o średnicy 18 mm i wysokości 20 mm oraz dolną część o średnicy 14 mm. Na rysunku wskazano również lokalizację śruby blokującej, która służy do stabilizacji linki prowadzącej wewnątrz mechanizmu. Całość dokumentacji utrzymana jest w czarno-białej kolorystyce z wyraźnymi liniami pomocniczymi i precyzyjnym wymiarowaniem w milimetrach.

Rysunek techniczny przedstawia dwa uzupełniające się rzuty detalu montażowego stosowanego w systemach osłon okiennych, jakimi są żaluzje fasadowe, służącego do kotwienia i naciągu linki prowadzącej. Lewa część schematu prezentuje przekrój boczny uchwytu zamontowanego prostopadle do płaszczyzny ściany lub ramy okiennej. Element mocujący ma formę kątownika z podstawą o grubości 5 milimetrów, przytwierdzoną za pomocą dwóch wkrętów o średnicy 5 milimetrów, umieszczonych w rozstawie 12 milimetrów. Całkowity wysięg poziomego ramienia uchwytu wynosi 45,7 milimetra od powierzchni montażowej. Na końcu ramienia znajduje się mechanizm naciągowy w kształcie tulei, przez który przechodzi pionowa linka o średnicy 3 milimetrów, zabezpieczona od góry nakrętką kontrującą. Prawy schemat pokazuje ten sam element zastosowany jako napinacz mocowany do podłoża. Dokładny rysunek techniczny posiada także oznaczenia wymiarowe, co pozwala określić gabaryty mechanizmu blokującego linkę. Widoczna głowica naciągowa ma wysokość 29,7 milimetra i szerokość 9,5 milimetra, a jej dolna część jest osadzona bezpośrednio w podłożu za pomocą długiego elementu kotwiącego o karbowanej strukturze, co zapewnia stabilność naciągu żaluzji fasadowych. Precyzyjne wymiarowanie wszystkich komponentów na białym tle ułatwia planowanie techniczne montażu w obiektach o zróżnicowanej specyfice możliwości montażu.

Żaluzje fasadowe linkowe rodzaje uchwytów

Przedłużka uchwytu linki

Uchwyty naciągu linki mogą zostać wydłużone za pomocą opcjonalnego uchwytu występującego w trzech wymiarach.

Uchwyt napinający prowadnicę linkową

Uchwyt dla jednej żaluzji / Uchwyt modułowy dla dwóch żaluzji
(występuje w zakresach od 50 – 165 mm)

Grafika przedstawia parametry techniczne i wymiarowanie modułowych uchwytów stosowanych w systemach żaluzji fasadowych. Obraz podzielony jest na trzy sekcje: lewa przedstawia widok izometryczny wspornika z naniesionymi strzałkami określającymi zasięg montażowy A, B i C, środkowa zawiera rzut boczny uchwytu zamocowanego na kołkach rozporowych wraz z tabelą wymiarów, a prawa prezentuje rzut z przodu stopy montażowej oraz schemat napinacza fasadowego. Tabela definiuje trzy warianty długości wspornika, gdzie całkowity wysięg C wynosi odpowiednio 106 mm, 144 mm oraz 188 mm. Rzut stopy montażowej określa jej wysokość na 65 mm i szerokość na 25 mm, z rozstawem otworów mocujących wynoszącym 45 mm i średnicą otworów 6,5 mm. Sekcja z napinaczem fasadowym precyzuje jego wymiary: średnicę korpusu 20 mm, wysokość korpusu 37 mm oraz całkowitą wysokość elementu z gwintem M8 równą 52 mm.

Ścienny napinacz linki do żaluzji fasadowych – element montażowy zapewniający prawidłowe napięcie linki prowadzącej, poprawiający stabilność i funkcjonalność żaluzji zewnętrznych. Idealny do systemów fasadowych.

Rysunek techniczny przedstawia dwa rzuty precyzyjnego uchwytu dystansowego modułowego dla pojedynczej prowadnicy, stosowanego w systemach osłon okiennych, jakimi są żaluzje fasadowe, służącego do stabilnego montażu prowadnic linkowych. Po lewej stronie widnieje rzut z góry elementu, który charakteryzuje się modułową budową o całkowitej wysokości 106 milimetrów. Dolna część korpusu ma wysokość 50 milimetrów i jest mocowana do podłoża za pomocą pojedynczego kołka montażowego. Powyżej znajduje się regulowany moduł o wysokości 40 milimetrów, wyposażony w pionowe i poziome otwory fasolkowe o szerokościach odpowiednio 15 milimetrów oraz 12,5 milimetra i 22,5 milimetra, co pozwala na precyzyjne ustawienie pozycji elementu prowadzącego względem elewacji. Prawy schemat prezentuje profil boczny uchwytu zamontowanego prostopadle do płaszczyzny ściany. Całkowita długość wysięgnika wynosi 106 milimetrów, a jego podstawa o grubości 8 milimetrów jest przytwierdzona do muru za pomocą dwóch kołków rozporowych. Rozstaw osiowy otworów montażowych wynosi 45 milimetrów, przy czym każdy otwór ma średnicę 10 milimetrów. Konstrukcja uchwytu jest wzmocniona ukośnym żebrowaniem przy podstawie, co zapewnia sztywność systemu i odporność na drgania wywołane podmuchami wiatru działającymi na żaluzje fasadowe. Na rysunku widoczna jest również przesuwna kostka blokująca umieszczona na ramieniu, która umożliwia finalne zablokowanie elementu prowadzącego w wybranej odległości od ściany.

Uchwyt modułowy pojedynczy (skrajny)

Rysunek techniczny przedstawia dwa rzuty specjalistycznego uchwytu dystansowego z podwójnym regulowanym bocznym mocowaniem prowadnic linkowych, stosowanego w montażu systemów przeciwsłonecznych typu żaluzje fasadowe. Na rzucie z góry po lewej stronie widoczny jest element o całkowitej wysokości 106 milimetrów, składający się z pionowej podstawy o wysokości 50 milimetrów oraz górnej części regulacyjnej o wysokości 40 milimetrów. Ten model wyróżnia się symetrycznym, poziomym ramieniem o całkowitej szerokości 88 milimetrów (dwukrotność wymiaru 44 milimetry), które posiada dwa podłużne otwory fasolkowe, rozmieszczone po obu stronach osi pionowej w odległości od środka uchwytu 22,5 milimetra każdy. Środkowa część uchwytu bocznego na linkę posiada dodatkowy pionowy otwór o szerokości 12,5 milimetra, co w połączeniu z otworami poziomymi umożliwia precyzyjne mocowanie prowadnicy żaluzji fasadowych. Prawy schemat pokazuje profil boczny uchwytu przytwierdzonego do ściany. Długość całkowita wysięgnika wynosi 106 milimetrów, a podstawa montażowa ma grubość 8 milimetrów. Do mocowania służą dwa kołki rozporowe o średnicy 10 milimetrów, rozmieszczone w rozstawie osiowym 45 milimetrów. Na ramieniu dystansowym umieszczono ruchomą kostkę blokującą, która stabilizuje element prowadzący linkę żaluzji. Konstrukcja posiada wzmacniające trójkątne żebrowanie u nasady, zwiększające odporność mechaniczną całego punktu podparcia na parcie wiatru.

Uchwyt modułowy podwójny (środkowy)

Grafika przedstawia system uchwytów modułowych przeznaczonych do montażu ściennego prowadzenia linkowego żaluzji fasadowych. Po lewej stronie widoczna jest wizualizacja antracytowej żaluzji zamontowanej na elewacji budynku, z wyraźnie zaznaczonymi dolnymi punktami mocowania linek. W górnej części umieszczono tabelę z trzema wariantami długości wsporników, gdzie wymiar całkowity C wynosi odpowiednio 106 mm, 144 mm lub 188 mm. Obok tabeli znajdują się rzuty izometryczne dwóch rodzajów uchwytów: pojedynczego oraz podwójnego, które charakteryzują się krzyżową konstrukcją z podłużnymi otworami regulacyjnymi. Poniżej przedstawiono rysunek techniczny napinacza fasadowego o średnicy 20 mm i wysokości całkowitej 52 mm, zakończonego gwintem M8. Prawy dolny róg zajmuje schematyczny rysunek złożeniowy uchwytów w widoku z góry, z naniesionymi liniami wymiarowymi A, B i C, obrazujący sposób osadzenia napinacza w regulowanej prowadnicy wspornika.

Montaż na ścianie

Grafika przedstawia system montażowy prowadzenia linkowego żaluzji fasadowych z wykorzystaniem regulowanych uchwytów modułowych montowanych do ramy okna. W lewej części znajduje się wizualizacja jasnoszarej żaluzji, której linki prowadzące są zakotwiczone w dolnych narożnikach ramy okiennej. Centralnym elementem jest tabela wymiarowa określająca trzy zasięgi wsporników: wariant pierwszy (A=50, B=90, C=106), wariant drugi (A=87, B=127, C=144) oraz wariant trzeci (A=125, B=165, C=188). Powyżej tabeli widoczne są dwa rzuty izometryczne przedstawiające uchwyt modułowy w wersji pojedynczej oraz podwójnej, wyposażone w podłużne otwory fasolkowe ułatwiające precyzyjne ustawienie. Poniżej zamieszczono rysunek techniczny napinacza fasadowego o średnicy korpusu 20 mm i wysokości całkowitej 52 mm, z gwintem M8. Prawą dolną sekcję zajmuje schematyczny rzut z góry obu typów uchwytów z naniesionymi liniami wymiarowymi A, B i C, które ilustrują sposób montażu napinacza w regulowanej szynie wspornika przytwierdzonego do profilu okna.

Montaż na ramie okna

Rysunek techniczny przedstawiający szczegółowe wymiarowanie elementu opisanego jako C50L uchwyt główny blachy osłonowej. Grafika prezentuje komponent w trzech rzutach: od frontu, w widoku izometrycznym oraz z boku, co pozwala na pełne zrozumienie jego geometrii. Uchwyt ma formę zagiętego kątownika z dodatkową półką montażową, na której widoczne są dwa podłużne otwory fasolkowe o rozstawie 50 mm oraz centralny otwór oznaczony symbolem M5. Całkowita szerokość elementu wynosi 100 mm, natomiast wysokość części pionowej jest wariantowa i wynosi 115 mm, 145 mm lub 165 mm. Na rzutach naniesiono precyzyjne linie wymiarowe określające między innymi szerokość podstawy (75 mm), głębokość profilu (40 mm) oraz grubość materiału wynoszącą 3 mm. Dokumentacja wykonana jest w czytelnej, czarno-białej stylistyce inżynieryjnej, ułatwiającej identyfikację parametrów montażowych wspornika.

Uchwyt główny blachy osłonowej żaluzji C50L

Standardowo w żaluzji C50 wykorzystywany jest uchwyt główny blachy 10 cm

Rysunek techniczny przedstawia uchwyt główny blachy osłonowej przeznaczony do systemów żaluzji fasadowych C80 oraz C80 L. Dokumentacja zawiera cztery widoki elementu: profil boczny, rzut z przodu, rzut z góry oraz widok izometryczny 3D, obrazujące konstrukcję wykonaną z giętej blachy w kształcie litery U o zróżnicowanych długościach ramion. Na schemacie wymiarowym określono długość górnej części montażowej na 120 mm, wysokość dłuższego ramienia na 120 mm oraz krótszego na 55 mm. Element posiada szerokość 40,5 mm i jest wyposażony w system otworów fasolkowych o promieniu R3,5 oraz otworów okrągłych o średnicy 5,7 mm, ułatwiających precyzyjne pozycjonowanie. Rzuty szczegółowe wskazują na rozmieszczenie punktów montażowych, w tym otworu z gwintem M5 znajdującego się w dolnej części dłuższego ramienia oraz centralnie na górnej powierzchni w odległości 60 mm od krawędzi. W lewym dolnym rogu umieszczono adnotację techniczną informującą, że zastosowanie blachy osłonowej zwiększa głębokość wnęki.

Uchwyt główny blachy osłonowej żaluzji C80L

Standardowo w żaluzji C80 wykorzystywany jest uchwyt główny blachy 12 cm

Rysunek techniczny przedstawiający szczegółowe wymiarowanie i rzuty elementu montażowego opisanego jako „Z90/Z90 L - uchwyt główny blachy osłonowej”. Dokumentacja zawiera cztery widoki stalowego wspornika w formie zagiętego kątownika, który służy do stabilnego mocowania maskownic systemu żaluzje fasadowe Z90. Pierwszy schemat po lewej stronie to widok z boku, ukazujący ramiona uchwytu o długościach 140 mm i 120 mm oraz zagięcie czołowe o wysokości 55 mm; pod rysunkiem widnieje uwaga techniczna: „W przypadku zastosowania blachy osłonowej zwiększa się głębokość wnęki”. Środkowy rysunek przedstawia widok z przodu węższego ramienia o szerokości 40,5 mm z pionową fasolką montażową i otworami technologicznymi o promieniu R3,5. Prawy dolny schemat to widok z góry na najdłuższe ramię (140 mm), na którym rozmieszczono otwory pod śruby M5 oraz podłużne otwory regulacyjne. Całość dopełnia rzut izometryczny 3D w prawym górnym rogu, który obrazuje rzeczywisty kształt wygiętej blachy z widocznymi perforacjami. Grafika jest wykonana w czarno-białej stylistyce liniowej z precyzyjnymi liniami wymiarowymi, stanowiąc kluczową pomoc dla instalatorów przy planowaniu montażu żaluzji fasadowych Z90.

Uchwyt główny blachy osłonowej żaluzji Z90L

Standardowo w żaluzji Z90 wykorzystywany jest uchwyt główny blachy 14 cm

Rysunek techniczny przedstawiający regulowany uchwyt główny blachy osłonowej stosowany w systemach żaluzji fasadowych C80. Obraz składa się z trzech rzutów geometrycznych oraz widoku izometrycznego (3D) elementu wykonanego z giętej blachy. Na rzucie z góry widoczne są liczne otwory montażowe, w tym fasolki o wymiarach 7 na 9,1 mm oraz szereg mniejszych otworów o rozstawie 12,8 mm i 56 mm, a także zakres regulacji długości ramienia wynoszący od 63 do 145 mm. Rzut z przodu i z boku precyzuje wysokość dłuższego boku elementu równą 120,5 mm oraz szerokość profilu wynoszącą 40 mm. Dokumentacja wskazuje na obecność otworów gwintowanych o specyfikacji M5x0.8-6H. Widok izometryczny po prawej stronie obrazuje trójwymiarową formę wspornika w kształcie litery U o niesymetrycznych ramionach, gdzie całkowity wysięg konstrukcji jest regulowany w zakresie od 106 do 180 mm, a wysokość krótszego boku montażowego wynosi 59 mm. Całość zawiera szczegółowe linie wymiarowe określające grubości, promienie gięcia oraz dokładne rozmieszczenie punktów mocowania niezbędnych do poprawnej instalacji osłony żaluzji.

Uchwyt główny regulowany blachy osłonowej

Stosowany razem z uchwytami pomocniczymi

Rysunek techniczny przedstawia specyfikację uchwytów pomocniczych blachy osłonowej stosowanych w systemach żaluzji fasadowych C80. Dokumentacja dzieli się na kilka sekcji prezentujących warianty wymiarowe uchwytów, ich montaż oraz akcesoria dodatkowe. W górnej części widoczne są cztery typy uchwytów płaskich o stałej szerokości 46 mm, różniące się wysokością całkowitą oraz długością otworu fasolkowego o średnicy 7,5 mm: uchwyt 125 (wysokość 142 mm), uchwyt 215 (wysokość 224 mm), uchwyt 290 (wysokość 304 mm) oraz uchwyt 390 (wysokość 382 mm). Poniżej przedstawiono te same elementy w widoku izometrycznym połączone ze wspornikami głównymi, co ilustruje zakresy regulacji wysokości całego zespołu montażowego, odpowiednio: 150–230 mm, 230–310 mm, 310–390 mm oraz 390–470 mm. W prawym górnym rogu znajduje się tabela określająca zalecaną liczbę uchwytów szyny w zależności od szerokości żaluzji, wskazująca na konieczność użycia od 2 do 6 sztuk dla szerokości w zakresie od 500 do 4500 mm. Prawa strona rysunku zawiera również szczegółowe rzuty nakładki wyciszającej uchwytu pomocniczego, o wymiarach zewnętrznych 44,5 na 13 mm, z rozstawem punktów tłumiących wynoszącym 40 mm i grubością profilu 1,6 mm. Całość dokumentacji wykonana jest w formie czarno-białego schematu konstrukcyjnego z precyzyjnym naniesieniem linii wymiarowych i opisów technicznych poszczególnych komponentów.

Uchwyt pomocniczy blachy osłonowej żaluzji

– Uchwyty pomocnicze 125-390mm
– Nakładka wyciszająca uchwytu pomocniczego

Rysunek techniczny przedstawia dwa rodzaje uchwytów szyny głównej stosowanych w systemach żaluzji fasadowych C80 i Z90, przeznaczonych do mocowania do uchwytu głównego blachy osłonowej. W górnej części widoczne są rzuty izometryczne: Uchwyt Standardowy o szerokości podstawy 60 mm, głębokości 18 mm i wysokości 65 mm oraz Uchwyt Sprężysty o szerokości 60 mm, głębokości 20 mm i regulowanej wysokości w zakresie od 70 do 75 mm. Dolna część grafiki obrazuje schematy montażowe obu elementów wewnątrz profilu blachy osłonowej o szerokości 120 mm. Na przekrojach poprzecznych zaznaczono za pomocą strzałek punkty styku uchwytu szyny z uchwytem głównym blachy, a wysokość montażowa całego zespołu została określona zmiennym parametrem h. Dokumentacja precyzuje sposób osadzenia mechanizmu szyny głównej w górnej części maskownicy, zapewniając stabilność konstrukcji żaluzji.

Uchwyt szyny głównej żaluzji

Standardowo w żaluzji na prowadnicach aluminiowych wykorzystywany jest uchwyt sprężysty

Standardowo w żaluzji na prowadnicach linkowych wykorzystywany jest uchwyt standardowy

Rysunek techniczny przedstawia uchwyt standardowy dla prowadnicy linkowej żaluzji fasadowej C50L, ukazany w trzech rzutach oraz uzupełniony tabelą doboru ilościowego. Pierwszy rzut izometryczny prezentuje metalowy wspornik o profilu w kształcie odwróconej litery U z przetłoczeniami wzmacniającymi na górnej powierzchni, o szerokości całkowitej 60 mm, wysokości 65 mm oraz głębokości górnej części wynoszącej 18 mm. Środkowy rysunek pokazuje sposób osadzenia uchwytu wewnątrz szyny żaluzji wraz z widocznym otworem montażowym, natomiast rzut z prawej strony ilustruje przekrój poprzeczny mechanizmu, wskazując szerokość wewnętrzną elementu wynoszącą 50 mm oraz całkowitą szerokość obudowy równą 100 mm. Dolna część grafiki zawiera tabelę pod tytułem Liczba uchwytów szyny, która określa zapotrzebowanie na te elementy w zależności od szerokości szyny w milimetrach: dla wymiarów od 500 do 1600 mm zalecane są 2 uchwyty, dla zakresu 1610–2400 mm należy zastosować 3 sztuki, natomiast przy szerokości od 2410 do 3000 mm wymagane są 4 uchwyty.

Montaż uchwytu szyny C50L

Standardowo w żaluzji fasadowej C50L na prowadnicach linkowych wykorzystywany jest uchwyt standardowy. Mocowany jest on bezpośrednio do szyny lub do uchwytu głównego blachy osłonowej.

Rysunek techniczny przedstawia standardowy uchwyt szyny głównej dedykowany do żaluzji fasadowych C80L wraz ze schematem jego montażu wewnątrz blachy osłonowej. Na ilustracji widoczne są dwa rzuty izometryczne samego uchwytu, który posiada formę wygiętego profilu o wysokości 65 mm, szerokości podstawy 60 mm i głębokości 18 mm, wyposażonego w otwory montażowe na stopkach. Jeden z wariantów zawiera dodatkową blaszkę linki, zaznaczoną jako element występujący wyłącznie w wersji z napędem korbowym. Środkowa część rysunku prezentuje przekrój poprzeczny montażu uchwytu wewnątrz osłony o szerokości 120 mm, natomiast prawy schemat pokazuje wariant osadzenia w szerszej maskownicy o wymiarze 146 mm. Oba rzuty boczne posiadają oznaczenie zmiennej wysokości opisanej literą h, wskazując na pionowe ustawienie mechanizmu szyny głównej względem górnej krawędzi blachy osłonowej.

Montaż uchwytu szyny C80L

Standardowo w żaluzji fasadowej C80L na prowadnicach linkowych wykorzystywany jest uchwyt standardowy. Mocowany jest on bezpośrednio do szyny lub do uchwytu głównego blachy osłonowej.

Rysunek techniczny przedstawia specyfikację uchwytu standardowego szyny głównej dedykowanego do żaluzji fasadowych Z90L, montowanego do uchwytu głównego blachy osłonowej. W lewej części obrazu znajduje się widok izometryczny metalowego wspornika o szerokości podstawy 60 mm, wysokości 65 mm i głębokości górnego profilu wynoszącej 18 mm. Środkowy schemat pokazuje przekrój poprzeczny montażu uchwytu wewnątrz blachy osłonowej o szerokości 140 mm, natomiast prawy schemat ilustruje analogiczny montaż w szerszej maskownicy o wymiarze 146 mm. Na obu przekrojach bocznych zaznaczono zmienną wysokość osadzenia elementu symbolem h, określającym położenie mechanizmu szyny głównej względem górnej krawędzi obudowy. Całość dokumentacji wykonana jest w formie czarno-białego rysunku konstrukcyjnego z precyzyjnym wymiarowaniem w milimetrach i liniami pomocniczymi wskazującymi punkty styku komponentów.

Montaż uchwytu szyny Z90L

Standardowo w żaluzji fasadowej Z90L na prowadnicach linkowych wykorzystywany jest uchwyt standardowy. Mocowany jest on bezpośrednio do szyny lub do uchwytu głównego blachy osłonowej.

Strona dotyczy żaluzji fasadowych firmy Aluprof wykonywanych na wymiar zgodnie z informacjami podanymi podczas zamówienia w konfiguratorze produktu. Więcej informacji można znaleźć w konfiguratorze lub na pozostałych podstronach produktu.